Wpisy z kategorii Łowiectwo

Etyka łowiecka

Etyka łowiecka Myśliwi nie są w lesie panami i władcami. Zobowiązani są do przestrzegania nie tylko przepisów prawa łowieckiego, ale również etyki łowieckiej. To niesamowicie istotny element ich kultury. Mówiąc najogólniej, etyka łowiecka to pewne moralne zasady. Dotyczą one tego, w jaki sposób należy postępować między innymi wobec pozostałych myśliwych, zwierząt, myśliwskich psów czy naturalnego środowiska. W tej chwili etyka ta odznacza się nie tylko moralnym charakterem, ale wynika także z przepisów prawnych. Kwestią, na którą w szczególny sposób zwraca się w tym miejscu uwagę jest szacunek wobec zwierzyny, która się upolowało. Na temat pojawiających się tutaj zagadnień etycznych można bardzo długo dyskutować. W naszym kraju Polski Związek Łowiecki opracował „Zbiór Zasad Etyki, Tradycji i Zwyczajów Łowieckich”. Przed szesnastoma laty opublikowana została jego wersja poprawiona i w znacznym stopniu ulepszona.

Gwara myśliwska

Gwara myśliwska Myśliwi – podobnie zresztą jak każda grupa czy to społeczna, czy zawodowa – posiadają swoją własną gwarę. Gwara łowiecka określana jest również mianem języka łowieckiego – będzie raczej trudna do zrozumienia dla osób nie zainteresowanych myśliwską tematyką. W łowieckich kręgach natomiast przykłada się bardzo dużą wagę do tego, ażeby takowe właśnie tradycje kultywować i pielęgnować. Pamiętać przy tym należy o tym, że także i gwara łowiecka ma to do siebie, że zmienia się. Pojawiają się coraz nowe techniki i tym podobne, a wraz z nimi przychodzi również nowe słownictwo. Tutaj także nie brakuje archaizmów, które już dawno temu wyszły z użycia. W kręgach łowieckich taki język jest całkowicie zrozumiały. W zdecydowany sposób ułatwia myśliwym porozumiewanie się pomiędzy sobą. Nie da się ukryć, iż ma on też pewien psychologiczny akcent, a mianowicie taki, że pozwala na zachowanie pewnej niezależności.

Łowiectwo

Łowiectwo Łowiectwo określane jest również mianem gospodarki łowieckiej. Pod tym pojęciem rozumieć należy skoordynowane oraz dobrze zaplanowane czynności, których celem jest to, ażeby gospodarować zwierzyną racjonalnymi metodami. Uwzględnione muszą być przy tym zarówno czynniki ekonomiczne, jak i kwestie związane z ochroną przyrody. Łowiectwo to także hodowla zwierzyny oraz jej ochrona, a nie tylko pozyskiwanie jej poprzez organizowanie polowań. W naszym kraju, jeżeli chodzi o łowiectwo w takim kształcie, w jakim znamy je obecnie, to nie można w takim przypadku mówić o jakiś długich tradycjach – nie ma ich po prostu. Sama tradycja polowań jest natomiast długa – ludzie polowali, odkąd pojawili się na ziemskim globie. W chwili obecnej na terenie Polski gospodarowanie zwierzyną regulują stosowne przepisy – jest to mianowicie prawo łowieckie. Ażeby zajmować się łowiectwem, trzeba posiadać uprawnienia.

Pokot

Pokot Pokot to jedna z myśliwskich tradycji. Jest to zakończenie zbiorowego polowania. Odznacza się ono uroczystym charakterem, bardzo często towarzyszą mu biesiady oraz ogniska. Nazwa tego zwyczaju wzięła się stąd, że po takim jak wyżej wspomniane polowaniu ustrzelona zwierzyna układana jest przez myśliwych pokotem. Składają oni wówczas raport z tego, w jaki dokładnie sposób przebiegało polowanie. Pamiętać należy o tym, że szalenie istotną rolę odgrywa tutaj kolejność, w jakiej zwierzyna zostaje ułożona. A bywa zróżnicowana – w zależności od rozmiarów polowania, zwyczajów panujących w danym regionie i tym podobne. Reguła jest jednakże taka, że pozycja wyższa w pokocie należy do zwierząt większych, których upolowanie było dla myśliwego nie lada wyzwaniem i stanowiło dlań potencjalne niebezpieczeństwo. W naszym kraju przestrzega się zwykle pewnej ustalonej kolejności układania upolowanych zwierząt.

Ambona

Ambona W języku myśliwych bardzo często zetknąć się można z takim określeniem jak ambona. Rozumieć w tym kontekście należy przez to taki obiekt, który charakteryzuje się kształtem wieżyczki. Ambony buduje się po to, ażeby ułatwiały polowania. Stąd strzela się do wychodzącej z lasu zwierzyny. Dla samych myśliwych natomiast ambona stanowi zabezpieczenie przed niesprzyjającymi warunkami atmosferycznymi. Ponadto pozwala na oddawanie bardziej precyzyjnych strzałów. Ustawia się te obiekty w takich miejscach, gdzie zachodzi najbardziej zwiększone prawdopodobieństwo napotkania zwierząt. Konstrukcje ambon nie są skomplikowane. To w gruncie rzeczy bardzo prosta budowla. Wyszczególnić można kilka ich odmian, spośród których najważniejsze są cztery, a mianowicie – ambony przystawiane, siadani, czatownie odkryte oraz czatownie ocieplane. Niekiedy i na jednym tylko kilometrze znajduje się kilka różnych ambon.

Zwierzyna łowna

Zwierzyna łowna Całe myślistwo nie miałoby racji bytu, gdyby nie istniała zwierzyna łowna. Określana jest ona również mianem łownych zwierząt. Dawniej polowano w zasadzie na wszystkie mieszkające w lesie zwierzęta, dzisiaj takiej dowolności już nie ma. Wiele gatunków objęto bowiem ścisłą ochroną i strzelanie do nich jest absolutnie zakazane, poza tym w bardzo wielu przypadkach obowiązują tak zwane okresy ochronne. Zwierzyna łowna to określenie dzikich gatunków zarówno ptactwa, jak i ssaków. Ich pozyskiwanie stanowi niesamowicie ważną część łowieckiej gospodarki. W myśl naszego rodzimego prawa łowieckiego, zwierzęta te należą do Skarbu Państwa. W Polsce zwierzęta łowne dzielą się na dwie kategorie, a mianowicie na zwierzynę grubą oraz drobną. W tym pierwszym przypadku wymienić można między innymi dziki, sarny, jelenie szlachetne oraz łosie, w drugim natomiast – lisy, kuropatwy, piżmaki oraz zające szaraki.

  • Kategorie

  • Portal

    Z wszystkich żyjących obecnie ssaków na ziemi najwyższa jest oczywiście żyrafa, za sprawą swojej długiej szyi. Żyrafa występuje najczęściej na terenach afrykańskiej Sahary. Zwierzę jest roślinożercą i najczęściej żywi się liśćmi akacji. Akacja jest bardzo specyficzną rośliną. Posiada kolce oraz specyficzne substancje w swoich liściach, aby odstraszyć roślinożercę. Jednak żyrafa potrafi się przed tym zabezpieczyć poprzez specjalne podniebienie i ślinę. Dorosłe samce mogą osiągnąć wzrost dochodzący nawet do ponad pięciu metrów, przy wadze tysiąca trzystu kilogramów.

  • Wpisy

  • Żyrafa mimo niesprzyjających warunkach fizycznych potrafi bardzo szybko się przemieszczać. Biegnąc potrafi rozwinąć prędkość dochodzącą nawet do pięćdziesięciu kilometrów na godzinę. Największym zagrożeniem dla żyraf w afrykańskiej sawannie są lwy. Drapieżniki atakują tych roślinożerców z zaskoczenia, na przykład przy wodopojach, gdy żyrafa musi schylić się do wody. Wtedy z zaskoczenie lew atakuje żyrafę wbijając jej ostre pazury w szyję.