Hodowla owczarka niemieckiego

Hodowla owczarka niemieckiego Owczarek niemiecki należy do grupy psów pasterskich, sekcji psów pasterskich, owczarskich. Można się posługiwać inną nazwą owczarka niemieckiego, a mianowicie nazywa się go też owczarkiem alzackim. Dorosłe psy osiągają wysokość w kłębie około 60 -65 cm. , ważą 30-40 kilogramów. Suki są mniejsze i ważą od 22 do 32 kilogramów, wysokość w kłębie waha się pomiędzy 55-60 cm. Owczarki niemieckie przeżywają przeciętnie około trzynaście lat. Te psy, które pochodzą ze znanych hodowli są niezwykle karne i posłuszne, charakteryzuje je niesamowita zdolność szybkiego uczenia się nowych komend. Owczarek niemiecki należy do I grupy FCI według klasyfikacji używanej przez Międzynarodową Federację Kynologiczną. Psy pochodzące ze znanych hodowli są nie tylko odważne i inteligentne, ale również bezgranicznie oddane. Właściciel owczarka powinien dużo czasu poświęcać zabawie z psem, gdyż są to psy wesołe, mające żywy temperament i pogodne usposobienie. Psy uwielbiają dzieci i nie powinny zrobić im krzywdy, jednak ich właścicielem powinna być osoba dorosła, gdyż tylko jej się podporządkują.

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes
  • Kategorie

  • Portal

    Z wszystkich żyjących obecnie ssaków na ziemi najwyższa jest oczywiście żyrafa, za sprawą swojej długiej szyi. Żyrafa występuje najczęściej na terenach afrykańskiej Sahary. Zwierzę jest roślinożercą i najczęściej żywi się liśćmi akacji. Akacja jest bardzo specyficzną rośliną. Posiada kolce oraz specyficzne substancje w swoich liściach, aby odstraszyć roślinożercę. Jednak żyrafa potrafi się przed tym zabezpieczyć poprzez specjalne podniebienie i ślinę. Dorosłe samce mogą osiągnąć wzrost dochodzący nawet do ponad pięciu metrów, przy wadze tysiąca trzystu kilogramów. http://dentao.pl/top-5-jesiennych-perfum-damskich/

  • Wpisy

  • Żyrafa mimo niesprzyjających warunkach fizycznych potrafi bardzo szybko się przemieszczać. Biegnąc potrafi rozwinąć prędkość dochodzącą nawet do pięćdziesięciu kilometrów na godzinę. Największym zagrożeniem dla żyraf w afrykańskiej sawannie są lwy. Drapieżniki atakują tych roślinożerców z zaskoczenia, na przykład przy wodopojach, gdy żyrafa musi schylić się do wody. Wtedy z zaskoczenie lew atakuje żyrafę wbijając jej ostre pazury w szyję.