Historia owczarków

Historia owczarków Rasa Owczarek Niemiecki powstała w wyniku zapotrzebowania na psy służbowe służące do pray służbom policyjnym. Wpływała na to bardzo wysoka liczba przestępczości związana z rozwojem miast. W tym celu w Niemczech powstał w 1891 roku związek, który popierał rozwój psów owczarskich, ponieważ uważano, że t psy najbardziej nadadzą się do pracy w policji. Związek nosił nazwę Phylax. Osiem lat później powstał nowy związek utworzony przez Maxa von Stephanitza i Artura Mayera na bazie zachwytu tego drugiego nad psem ujrzanym na wystawie hodowlanej. Tym psem był owczarek pracujący, który nazywał się Hektor Linksrhein, był to pies silny i wytrzymały. Został kupiony przez Von Stephanitza do jego psiarni mieszczącej się w Grafrath. Został oznaczony numerem 1 w księdze hodowlanej owczarków niemieckich. Wszystkie sukcesy związane z hodowlą nowo nabytego owczarka opisał w monografii pod tytułem Der Deutsche Schaferhund in Wort und Bild. Wkrótce zaczęto poszukiwania odpowiednich suk i po urodzeniu szczeniąt następowała ich wstępna selekcja. Końcowa selekcja następowała po całkowitym ukształtowaniu się szczeniąt.

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes
  • Kategorie

  • Portal

    Z wszystkich żyjących obecnie ssaków na ziemi najwyższa jest oczywiście żyrafa, za sprawą swojej długiej szyi. Żyrafa występuje najczęściej na terenach afrykańskiej Sahary. Zwierzę jest roślinożercą i najczęściej żywi się liśćmi akacji. Akacja jest bardzo specyficzną rośliną. Posiada kolce oraz specyficzne substancje w swoich liściach, aby odstraszyć roślinożercę. Jednak żyrafa potrafi się przed tym zabezpieczyć poprzez specjalne podniebienie i ślinę. Dorosłe samce mogą osiągnąć wzrost dochodzący nawet do ponad pięciu metrów, przy wadze tysiąca trzystu kilogramów.

  • Wpisy

  • Żyrafa mimo niesprzyjających warunkach fizycznych potrafi bardzo szybko się przemieszczać. Biegnąc potrafi rozwinąć prędkość dochodzącą nawet do pięćdziesięciu kilometrów na godzinę. Największym zagrożeniem dla żyraf w afrykańskiej sawannie są lwy. Drapieżniki atakują tych roślinożerców z zaskoczenia, na przykład przy wodopojach, gdy żyrafa musi schylić się do wody. Wtedy z zaskoczenie lew atakuje żyrafę wbijając jej ostre pazury w szyję.