Wpisy oznaczone tagiem łowieckie

Obwody łowieckie

Obwody łowieckie Fakt bycia myśliwym nie jest wcale równoznaczny z tym, że można polować jak się chce i gdzie się chce – tutaj również obowiązuje szereg przepisów oraz ograniczeń. Ażeby gospodarkę łowiecką można było prowadzić w nieco łatwiejszy sposób, istnieje coś takiego jak obwody łowieckie. Wyszczególnia się dwa elementarne ich rodzaje, a mianowicie polne oraz leśne. Ich powierzchnia nie może być mniejsza aniżeli trzy tysiące hektarów. Granice takiego obwodu są zawsze w bardzo wyraźny sposób zaznaczone. A granicami tymi są komunikacyjne szlaki. Granice te posiadają zatem umowny charakter. Koła łowieckie dzierżawią takie obwody – minimalny okres takowej dzierżawy wynosi dziesięć lat. Odnośnie obwodów łowieckich bardzo często spotkać się można z określeniem takim jak łowiska. Łowiska charakteryzują się między innymi taką kwestią, że w każdym spośród nich żyje, a także żeruje jakiś określony typ zwierzyny.

Trofeum łowieckie

Trofeum łowieckie Trofeum łowieckie określane jest również mianem trofeum myśliwskiego. Dla myśliwych jest to pamiątka z polowania symbolizująca tyle, co bardzo udane łowy. Jest to niejadalny fragment ciała upolowanego zwierzęcia – trzeba tę część oczywiście uprzednio odpowiednio spreparować. W myślistwie za trofeum łowieckie uznaje się taka część ciała zwierzęcia, która dla danego, konkretnego gatunku jest najbardziej charakterystyczna. W zależności zatem od gatunku zwierzęcia będą to dla przykładu skóra, poroże, pazury, uzębienie i tym podobne. Pamiętać trzeba, że nie ma pełnej dowolności, jeśli chodzi o trofea. Ponadto warto wiedzieć również i o tym, że niektóre spośród nich muszą zostać obowiązkowo oznakowane oraz wycenione, a następnie trafiają do Centralnego Rejestru Trofeów. Te, które z jakiś względów są rekordowe, opuszczać mogą granice kraju tylko po to, aby stanowić eksponat na wystawie specjalistycznej.

  • Kategorie

  • Portal

    Z wszystkich żyjących obecnie ssaków na ziemi najwyższa jest oczywiście żyrafa, za sprawą swojej długiej szyi. Żyrafa występuje najczęściej na terenach afrykańskiej Sahary. Zwierzę jest roślinożercą i najczęściej żywi się liśćmi akacji. Akacja jest bardzo specyficzną rośliną. Posiada kolce oraz specyficzne substancje w swoich liściach, aby odstraszyć roślinożercę. Jednak żyrafa potrafi się przed tym zabezpieczyć poprzez specjalne podniebienie i ślinę. Dorosłe samce mogą osiągnąć wzrost dochodzący nawet do ponad pięciu metrów, przy wadze tysiąca trzystu kilogramów.

  • Wpisy

  • Żyrafa mimo niesprzyjających warunkach fizycznych potrafi bardzo szybko się przemieszczać. Biegnąc potrafi rozwinąć prędkość dochodzącą nawet do pięćdziesięciu kilometrów na godzinę. Największym zagrożeniem dla żyraf w afrykańskiej sawannie są lwy. Drapieżniki atakują tych roślinożerców z zaskoczenia, na przykład przy wodopojach, gdy żyrafa musi schylić się do wody. Wtedy z zaskoczenie lew atakuje żyrafę wbijając jej ostre pazury w szyję.